Wednesday, December 28, 2005

แรงบันดาลใจ

คุณคงไม่รู้ว่า การกลับมาของคุณมีความหมายต่อชีวิตฉันเพียงใด
คุณคงไม่รู้ว่า ชีวิตฉันมีค่าแค่ไหนในแต่ละเวลาที่ได้พบคุณ
คุณคงไม่รู้ว่า ฉันเพรียกหาความคุ้นเคยที่เราเคยมีต่อกันมานานแค่ไหน
สุดท้าย คุณก็กลับมา แต่ฉันกลับรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงต่อความสัมพันธ์ครั้งใหม่
ที่ไม่รู้ว่าจะไปในทิศทางไหน มันดีมากเกินกว่าความคาดหวังที่ฉันเคยมี
คุณรู้ไหม ว่าบางทีฉันก็กลัวจนไม่กล้ารับโทรศัพท์
ฉันกลัวความคิดตัวเองจะกลับไปวาดฝันของฉันกับคุณอีก
กลัวความหวั่นไหวที่รู้สึกดีเหลือเกินเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของคุณ
และยิ่งเวลาที่ได้เห็นใบหน้าของคุณแม้เพียงเสี้ยววินาที
หัวใจฉันก็เต้นแรงเหมือนกับสาวรุ่นที่แอบรักรุ่นพี่โรงเรียนเดียวกัน
บางครั้ง ฉันอยากเร่งเวลาให้ผ่านไปโดยเร็ว
เพื่อที่ฉันจะได้รู้ว่าคุณรู้สึกดีกับฉันเพียงไหน
แต่บางครั้ง ฉันก็อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้
แม้จะคิดว่าคุณไม่มีทางจะรักฉัน
ซึ่งมันก็ดีที่สุดแล้วที่ได้รู้ว่าคุณระลึกถึงฉันบ้าง

No comments: