Just married

ดาริน เป็นเพื่อนซี้สมัยม.1 และ ม.2 ที่รร.พระหฤทัย
เราเรียนห้องเดียวกัน ไปกินข้าวกลางวันด้วยกัน
ก๊กของเรามี ฝน(เล็ก) เปีย(หน้าไข่) ปิ่นนง(ปิ่นอนงค์)
น้ำ(หทัย) ดาริน(ชื่อเล่นว่าปุ้ย) แล้วก็เรา(คนเสียงเน่อ)
ตอนม.1 เราติดศูนย์วิชาแบดมินตัน (เจ็บใจมาก)
ปิดเทอมแล้วแต่ยังกลับบ้านไม่ได้
เลยต้องไปนอนบ้านดาริน เพื่อไปแก้ศูนย์ด้วยกัน
(ดารินติดศูนย์วิชาวิชาอื่น)
นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เราไปนอนค้างบ้านเพื่อน
และได้กินขนมจีนน้ำเงี้ยวนับแต่มาอยู่เชียงใหม่ แล้วพบว่ามันอร่อยมาก
แม่ดารินพาไปเที่ยวอำเภอพร้าว ไปแอบดูเมียน้อยพ่อดาริน
พาไปเที่ยววัดที่พระนิกรเคยอยู่
แม่ดารินเล่าเรื่องดวงพระธาตุที่ลอยไปมาหากันระหว่างพระธาตุ
แล้วแม่ดารินก็บอกว่า เราควรห้อยพระไว้ตลอดเวลา
ยามที่เราเดินทางไปไหน ไกลถิ่น พระจะได้คุ้มครอง ไม่มีผีสางกล้าทำร้าย
แล้วทันทีที่เรากลับสุโขทัย เราก็ขอพระแม่ย่าจากแม่มาห้อยคอไว้ตลอดไม่เคยถอด
จนวันนี้ 10 กว่าปีแล้ว แล้วยังคงห้อยพระแม่ย่า
เรามักจะดึงพระมากำไว้พร้อมพนมมือไหว้ก่อนนอนทุกครั้งที่ไปนอนค้างที่อื่น

ความทรงจำตลอดสามสี่วันที่บ้านดารินยังใหม่สด แม้รสชาติอาจจะจางไปบ้าง
เพราะเราไม่ได้หยิบมาปัดฝุ่นนานปี เรากับดารินเริ่มห่างกันตั้งแต่ ม.3
เราเรียนกันคนละห้อง และแม้ว่าเราจะยังได้เรียนที่ยุพราชเหมือนกัน
แต่เราก็ห่างกันไปมากๆ ดารินอยู่ห้อง 8 สายวิทย์ เราเรียนห้อง 14 ศิลป์ฝรั่งเศส
ดารินมีแฟนชื่อก้อง แต่เรามีกลุ่มเพื่อนใหม่ที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร
ตอนกลางวันก็ไปแค่โรงอาหารกับห้องสมุด
(ไม่ได้อ่านหนังสือเรียนนะ เราไปอ่านหนังสือทำอาหาร)
มีบางวันที่เราไปดูโต้วาทีคนเดียว เพราะเราแอบชอบนักโต้วาทีห้อง 3

เรากับดารินยังคงเรียนที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน ดารินเรียนเภสัช และยังคงเป็นแฟนกับก้อง
รู้สึกว่าจะเคยเจอกันไม่เกิน 3 ครั้ง ในมหาวิทยาลัย ครั้งล่าสุด ดารินบอกว่า เรียนไม่ไหว
จากนั้นไม่นาน เพื่อนเราก็บอกว่า ดารินโดนไทร์แล้ว เราก็ไม่ได้ข่าวอีกเลย

ปีที่แล้วนี่เอง เราบังเอิญไปเจอดารินที่โรงพยาบาลมหาราช
เราไปรับก๊อฟออกจากโรงพยาบาลตอนคลอดปันปัน
ดารินไปเฝ้าไข้น้องสาวคนเล็ก รู้สึกว่าจะเป็นโปลิโอ จนต้องตัดขาทิ้ง
เราแลกเบอร์โทรศัพท์กัน เราคิดจะโทรชวนดารินไปกินข้าวหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยโทรไป
แล้วเมื่อเดือนที่แล้ว ดารินโทรมา บอกว่าจะมาหาที่บริษัท
เอาการ์ดแต่งงานมาแจกให้ แต่เจ้าบ่าวไม่ใช่ก้อง
เป็นรุ่นพี่ที่ทำงาน ชื่อทน ทำงานที่ LTEC นิคมลำพูนด้วยกัน

คืนวันที่ 9 กรกฎาคม 2549 เราก็ได้พบดารินอีกครั้งในชุดเจ้าสาวแสนสวย
เพื่อนเราสวยมากจริง เราถ่ายรูปหน้างานด้วยกัน
ดารินบอกว่า “ขอบใจแกมากนะอิ๊ก”
เราเป็นเพื่อนม. ต้น คนเดียวที่ไปงานแต่งของดาริน
เรานั่งโต๊ะร่วมกับเพื่อนที่ LTEC และอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยนอร์ท
เราเพิ่งรู้เหมือนกันว่าเพื่อนเคยเป็นอาจารย์สอนที่นั้น
แล้วเราก็เพิ่งรู้ว่าเพื่อนไปเรียนที่มอเกษตร คณะวิศวะ หลังจากโดนไทร์
และตอนนี้กำลังต่อป.โทที่มช. คณะวิศวะ

เพื่อนรวมงานทั้งสองที่ของดาริน ชวนเราคุย บอกว่า ดารินนิสัยดี
น่ารัก ใจดี คืนนี้ก็สวยมากๆ ด้วย
เรานั่งยิ้มมองเพื่อนบนเวที ที่กำลังทำหน้าที่ของเจ้าสาวตามแบบฉบับ
เจ้าบ่าวกล่าวชื่นชมเจ้าสาวอย่างจริงใจ

ภาพดารินตอนม.ต้นที่มัดผมเปียสองข้าง ทับซ้อนภาพเจ้าสาวชุดสีขาวสลับไปมา
เราดีใจกับเพื่อนด้วยจริงๆ
ขอให้เป็นดังคำอวยพรที่เราเขียนไว้หน้างานนะจ้ะ
“ขอให้ความรักร้อยพันความรัก
ผูกโยงเป็นรักที่มั่นคงของดารินกับทน”
จาก ... อิ๊กและเพื่อนๆ พระหฤทัย