มันเป็นเรื่องยากที่เราจะไม่รู้สึกอะไรเลย
เมื่อได้ทำร้ายความรู้สึกใครสักคนโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
ใครคนนั้นที่รู้สึกดีกับเราอย่างมากมาย
ฉันไม่ใช่นักฆ่าเลือดเย็น
แต่ฉันเป็นคนอ่อนหัด
ที่เพิ่งเรียนรู้จักกับคำว่าถูกรัก
คำว่าขอโทษดูจะไม่มีค่าอะไร
เมื่อเทียบกับน้ำตาของคนที่ถูกทำร้าย
แม้มันก็เป็นสิ่งเดียวที่ฉันจะทำได้ในเวลานี้
ในยามที่ต้องทำเป็นใจดำ
ทั้งที่ใจจริง ฉันแสนเศร้า
แต่ความเศร้านั้นไม่อาจเทียบเท่ากับความเจ็บปวดของเขา
จริงอย่างที่ใครบอกไว้ว่า
ความเศร้าของคนที่เดินจากไป ไม่เท่ากับคนที่ถูกปล่อยไว้
ความเศร้าของคนที่ทำร้ายผู้อื่น ไม่เท่ากับคนที่ถูกทำร้าย
ความเศร้าของคนที่บอกเลิก เทียบไม่ได้กับความเศร้าของคนที่ถูกทิ้ง
ฉันเป็นผู้พ่ายแพ้โดยสิ้นเชิง
ฉันเดินทางไปที่นั่นเพื่อหวังช่วงชิงมิตรภาพที่อ่อนหวาน
แต่ฉันไม่ได้สิ่งใดกลับมาเลย
มันเป็นความฝันลมๆ แล้งๆ
ความเป็นเพื่อนได้มายากกว่าที่เคยคิดไว้
คงถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องเดินกลับออกมามือเปล่า
แต่ฉันยังมีวันบางวันของความทรงจำที่งดงาม
และฉันยังมีความเศร้าคอยเตือนว่า ...
ครั้งหนึ่ง เราเคยผูกพันกัน
Monday, October 09, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
การที่เราไม่สามารถรักใครสักคนที่เค้ารักเรา มันเป็นเรื่องเศร้า...แต่มันไม่ใช่เรื่องผิดนะจ๊ะ
อืม
(พยักหน้ารับรู้ล่ะกัน)
อืม
(พยักหน้ารับรู้ล่ะกัน)
แบบนี้ดีแล้วล่ะพี่อิ๊ก
แล้วมันก็ผ่านไป..นะ
'_'
รักตัวเองไม่ใช่เรื่องผิดนะจ๊ะ
Post a Comment