ประวัติเล็กๆ (หลงกลน้องอุ๋ย จึงเล่ามา)

ข้อ 1 ชื่อเล่นว่าอิ๊ก พยายามหาความหมายแล้ว แต่หาไม่ได้ มีแต่คนคิดว่ามาจากอิ๊กคิวซังหรือไม่ก็อิ๊กนอ (ignore) แม่บอกว่า ตั้งชื่อให้คล้ายกับชื่อพ่อ (พ่อชื่ออิ๊ด) ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีใครชื่อนี้แล้ว แต่ก็เจอเพื่อนของเพื่อนๆ หลายคนแล้ว และลูกของเพื่อนชื่อนี้ ส่วนชื่อจริงคือ สุรางคนางค์ แม่บอกอีกว่า ชื่อนี้พ่อตั้ง เปิดหาจากหนังสือพิมพ์ เห็นว่าเพราะดี มีส.เสือ เหมือนพ่อ (สมเดช)
แม่บอกว่าเคยหาความหมายแปลว่า นางฟ้านางสวรรค์ แต่เราเปิดจากพจนานุกรมแล้ว เจอแต่คำว่ากาพย์สุรางคนางค์

ข้อ 2 เรียนโรงเรียนอนุบาลสุโขทัยมาตั้งแต่อนุบาลจนป.6 มีเพื่อนสนิทคนเดียว ชื่อ เดียร์ (ตอนนี้มีลูกไปแล้ว) ไม่ชอบวิชาพละ และไม่ชอบงานกีฬาสี เพราะ อยู่สีเขียวมาตลอด 8 ปี ที่โรงเรียนนั้น แถมยังไม่มีเพื่อนอยู่สีเดียวกันอีก วิชาพละต้องเข้าแถวตามสี มีเราเป็นผู้หญิงคนเดียว เล่นกีฬาก็ไม่เก่ง จบป.6 ย้ายมาเรียนโรงเรียนพระหฤทัยเชียงใหม่ มีเพื่อนสนิทชื่อฝน (กำลังจะแต่งงาน) และดาริน (แต่งงานไปแล้ว) แล้วมาต่อ ม.4 ที่ยุพราช เรียนถึง ม.5 เพราะสอบเทียบได้ (เรียนตามเพื่อน แต่ไม่เคยรู้ว่าเรียนไปทำไม) แล้วก็ฟลุ๊คหรือจัดไม่รู้ อ่านหนังสือ 3 เดือน สอบมช.ติด คณะมนุษยศาสตร์ สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส รู้สึกว่าตัวเองเรียนได้ห่วยมาก ฟังไม่ค่อยออก พูดไม่ค่อยได้ วิชาประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสได้เกรด D และติด F วิชา Account ภูมิใจมากที่ได้มาทุกเกรด A-F แถมยังเรียน 4 ปีครึ่ง เพราะลงเรียนไม่ครบ ทำเรื่องจบไป 3 รอบ

ข้อ 3 ทำงานที่แรกที่บริษัท โอชอง ห้างยักษ์ใหญ่ซึ่งตอนนี้เป็นบิ๊กซี เชียงใหม่ แล้วโอนย้ายไปกทม. เป็นเลขาแสนดี ของ Senior Manager ที่เจ้านายไม่รู้จะให้ทำงานอะไร แล้วหนีไปทำงานเมืองจีน จึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเลขา Director แต่ใจไม่อยู่แล้ว คิดถึงเชียงใหม่ คนเชียงใหม่คนหนึ่ง (คนที่คุณก็รู้ว่าใคร) และเบื่องาน จึงลาออก ณ.ปัจจุบัน เปลี่ยนงานและอาชีพมาหลายครั้ง ล่าสุดเป็น นักเขียนหัวปั่นที่บริษัทเด่นชัย เมื่อก่อนน้องที่บริษัทเรียกว่า บก.รอรัก ตอนนี้ไม่แล้วล่ะ แหะๆๆ เขิลลลล

ข้อ 4 ชอบทำอาหารมาก ลงทุนไปเรียนที่สถาบัน 3 แห่ง คือ โรงเรียนสอนทำเค้กตรงสะพานควาย 2 คอร์ส และ UFM สุขุมวิท 1 คอร์ส และตั้งใจมากที่สถาบันของโรงแรมอีก 6 เดือน จบแล้ว จึงกลับมาเชียงใหม่ สมัครงานตามโรงแรม หวังเป็นเชฟ ได้งานที่โรงแรมเวสทิน ทำงานได้วันเดียว จึงมาทำที่ภัตตาคารอาหารฝรั่งเศส ไม่ชอบบรรยากาศในครัว เชพอารมณ์ร้อน พ่อกับย่ากลัวเราโดนน้ำร้อนลวก จึงลาออก แล้วไปสมัครร้านเค้กคุณนาย อยากทำเค้ก แต่ได้เป็นเซลล์ ทำได้เดือนเดียว ก็ออก เพราะพ่อกับแม่อยากให้เป็นแอร์โฮสเตส (อ่านแล้วกรุณาอย่าขำ) แต่เราก็ดื้อแพ่ง ไปสมัครงานเป็นเลขาที่ Citylife แต่ทำไปทำมา ได้เป็นช่างภาพ ชอบเลยสิ ได้กินฟรี เที่ยวฟรี จนอ้วนพี ก็เบื่อ แล้วลาออกอีก

ข้อ 5 สรุปเลยแล้วกันข้อนี้ กลัวแมงมุม ฝันร้ายถึงมันบ่อยๆ ชอบทำอาหาร คิดว่าตัวเองทำอร่อย แต่คนชมรมใส่ร้ายป้ายสี ว่าหน้าตาดีแต่กินไม่ได้ โดยเฉพาะพี่ยุ่น ปากร้ายใจดำ ชักชวนน้องๆ ให้คล้อยตาม เคยรักผู้ชายคนหนึ่งมากหัวปักหัวปำ แต่ตอนนี้ตาสว่างแล้ว หรือว่าบอดอีกรอบไม่รู้ เพราะมารักคนดำด้วยพ่ายแพ้ความดีและความรักที่มีให้ อนาคตวาดหวังว่าจะกลับไปอยู่กับครอบครัวที่สุโขทัย เปิดร้านก๋วยเตี๋ยว ทำโปสการ์ดขาย หรือไม่ก็ทำเกสท์เฮาส์ โดยมีแฟนหนุ่มติดตามไปด้วย