
หน้าร้อนแบบนี้ ยังมีดอกไม้สีสันสดใสเบ่งบาน
สวนทางกับความหงุดหงิดจากอาการเหงื่อไหลไคลย้อยได้
แอบดูต้นเหลืองอินเดียอยู่นาน
ที่ทำทีท่าว่าจะแห้งกรอบ ใบเริ่มเหลืองและร่วงหมด
กิ่งก็เปราะ จับก็หักแล้ว ใจหายเลย
เพราะเป็นต้นไม้ที่ช่วยกันปลูกกับพี่โก๋ที่สุโขทัย
เมื่อเดือนเมษายน สองหรือสามปีที่แล้ว
ตอนนั้นพาพี่โก๋มาเปิดตัวที่บ้านช่วงสงกรานต์
ตอนปลูกก็อธิษฐานด้วยว่า ขอให้ต้นไม้โตเร็วๆ
เพื่อพิสูจน์ความรักของเรา
ปีที่แล้วเจ้าต้นนี้ก็ออกดอกให้ได้ชมประมาณ 5 ดอกได้มั้ง
เพราะยังไม่มีกิ่งก้านมาก มาปีนี้ทำท่าจะตายซะให้ได้
แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่า เป็นธรรมชาติของเจ้าต้นนี้
ที่จะผลัดใบจนหมดต้นเพื่อผลิตดอกสีเหลืองแจ่ม
พี่ติ๊กลาภส่งลิ้งค์เกี่ยวกับดอกนี้มาให้ดู
เลยได้ความรู้มาว่าเป็นต้นตาเบบูย่าชนิดหนึ่ง
ซึ่งแตกไปได้อีกหลายสายมากๆ
ทีแรกก็เข้าใจว่าตาเบบูย่าน่าจะเป็นสีชมพู
แต่จริงๆแล้ว ตาเบบูย่ามีทั้งสีขาวและสีเหลือง
ส่วนเจ้าต้นที่ปลูกนี้ก็เป็นเพียงหนึ่งในสายของสีเหลือง
เราถ่ายรูปดอกไม้ไป มีความสุขไป
ตั้งแต่เริ่มเห็นปุ่มปมบนยอดกิ่ง ก็เฝ้าสังเกตุมาเรื่อย
แต่พอเริ่มเห็นดอกเป็นรูปร่างก็บันทึกภาพไว้ทุกวัน
เพียงแค่สามวันเท่านั้นเองก็บานแฉ่ง

2 comments:
อิ๊ก..เอ้ย
สบายดีอยู่ไหม
ไม่ค่อยได้คุยกันยาว ๆ เลย
(เรานี่แหละ..ยุ่งเอง)
ไปอ่านบล็อกเราหน่อยนะ
ช่วงนี้เหงา ๆ แปลก ๆ
จิตแตกซ่าน...
รูปดอกไม้ที่อิ๊กถ่ายมา ดูเหมือนภาพเขียนเลยนะ...
ชีวิตคือการท่องเทียวเหรออิ๊ก..
ดีจัง
Post a Comment