“... ไม่มี เธอแล้ว จะฉันจะอยู่อย่างไร
ไม่รักก็คงต้อง ลืมใช่ไหม
ฝืนใจตัวเองทุกครั้งพรุ่งนี้
ไม่รู้ว่ามัน จะเป็นยังไง
รู้เพียง ตะวันยังมี ให้เห็นไกลๆ
ทุกอย่าง นั้นยังไม่แปรเปลี่ยนไป
และฉันจะมีแต่เธอในใจ
มีแต่เธอในใจเหมือน ดวงตะวัน...”
พรุ่งนี้ เราจะสร้างความกล้าหาญให้ตัวเอง
สร้างความเข้มแข็งให้ตัวเอง
และอาจจะต้องเติมความบ้าบิ่นลงไปอีก
พรุ่งนี้เราจะเข้าไปหาเขา เพื่อเปิดใจคุยกัน
พรุ่งนี้แล้วสิ ที่หัวใจเราจะเปลี่ยนไปอยู่ในโลกสีเทาสักระยะหนึ่ง
เปลี่ยนจากความบอบช้ำเก่ามาสู่ความบอบช้ำใหม่
เพื่อที่จะตั้งต้นใหม่ ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึงแล้วสิ
หลังจากที่แช่แข็งหัวใจตัวเองในฤดูหนาวมานานกว่า 4 ปี
หวังว่าใบไม้ที่กำลังแตกยอดใหม่ จะสวยงามนะ
ขอให้ฟ้าเป็นสีฟ้า ด้วยเถอะ
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
ชมพูล่ะพี่อิ๊ก...
โลกสีเทาก็กลางดีนะ
บางทีอยุ่แบบเทาๆ ก็ดี
แบบว่า คงไม่มีอะไรไปกว่านี้แล้ว ชีวิตคงไม่เศร้าอีก
ยังไงก็แล้วแต่
อย่าให้พี่สาวมีความสุขนะ ^^
:S ป้าสึ่งไม่อยากให้เรามีความสุข
และเพื่อนบอล ก็จะให้เราไปดูหูหน้าดำของผู้ชายอีก
:S
สีเทา หรือสีตุ่น
ตุ่นมักทำรังอยู่ใต้ดิน
ในนิทานเรื่องหนูน้อยทัมเบอริน่า
หนูน้อยไม่อยากแต่งงานกับตัวตุ่น
เพราะไม่อยากอยู่ใต้ดิน
ไม่อยากเจอแต่โลกสีเทา กับสีดำ
แล้วก็อยู่กับตัวตุ่น
ตัวตุ่นก็น่าสงสารกว่าใคร ไม่ใช่ความผิดเค้าซะหน่อย
แต่ว่าอย่างน้อยสีตุ่นๆ หรือสีเทา
ก็ยังเป็นสีที่ทำให้สีชมพู หรือสีอื่นๆมีความหมายเนอะ...
เพื่อนเราอย่าไปวัดแสงใครที่หูคนหน้าดำก่อนนะ
วัดที่อื่นก่อนดีกว่า...
คริก คริก
อ้าว ไหนว่า งดฟังเพลงเศร้าไง
แล้วเขียนเพลงเศร้าไปทำไมละนั่น
หรือว่า เขียนกะฟังไม่เหมือนกันฟะ ^^"
Post a Comment