ความรักของหน่อไม้

เมื่อค่อนแจ้งของคืนหนึ่ง ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมา
ท่ามกลางบรรยากาศแสนสบายที่มีสายฝนพร่ำอยู่ภายนอก (ฝนตกทั้งคืน)
แวบแรกที่ฉันตื่นขึ้นมา มองไปที่ปลายเท้า เห็นดำน้อยยังหลับสนิทอยู่
ก่อนที่จะหลับตาลง ฉันได้นึกถึงความรักของหน่อไม้
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
หน่อไม้ก็คือต้นไผ่ ต้นไผ่เติบโตมาจากหน่อไม้ แต่...
หน่อไม้คือต้นไผ่ที่ไม่ทันได้เติบโต
ความรักของฉันก็เหมือนหน่อไม้ ที่ถูกตัดไปกินก่อนที่จะเติบโต

หน่อไม้จะรู้สึกอย่างไรหนอ ที่ยังไม่ทันได้เติบโตสูงใหญ่เป็นไผ่ใบเรียวงาม
แต่ต้องกลายเป็นหน่อไม้ปี๊บ หน่อไม้ดอง อยู่ในแกงเผ็ด ในต้มจืด
(ว่าแล้วก็อยากกินต้มจืดหน่อไม้ใส่กระดูกหมูของย่า)
หรือว่าผัดใส่ไข่ใส่วุ้นเส้น (ที่อ.มช. อร่อยมาก)
หรือว่าดีแล้วที่เป็นเช่นนั้น เพราะบางทีหน่อไม้อาจจะไม่ได้โตเป็นต้นไผ่
ที่พลิ้วไหวลู่ตามลมอย่างที่คิด แต่อาจจะเป็นแค่ไผ่แคระแกร็น
หรือไม่ก็มีหนอนในโพรงไผ่เต็มไปหมด (รถด่วน)

บางที... ความรักของฉันที่ไม่ทันได้เติบโตก็ดีเหมือนกัน
ความรักเป็นหนทางที่ยาวไกล
ไม่รู้เหมือนกันว่า ทางเส้นนั้นจะต้องเจอกับอุปสรรคอะไรที่ปวดใจอีกแค่ไหน
จะมีมือที่สาม หรือว่าจู่ๆ ก็ถูกทอดทิ้งไว้กลางทางคนเดียวหรือเปล่า
ค่อยๆ เดินไปคนเดียว เหงาๆ และคิดถึงใครสักคนข้างหน้า
ก็คงจะดีล่ะมั้ง

ได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า เป็นหน่อไม้ก็ดีนะ อร่อยดี