HBD กระดุ๊กกระดิ๊กซ่า

ฉันซื้อเค้กสี่เหลี่ยมมา มีครีมสีขาวนวล ฉันตีเนยให้เนียน

ตักใส่ถุงบีบ บรรจงเขียนหน้าเค้ก

Happy
Birthday
P-Art

นั่งรอเวลาเที่ยงคืน ขับรถออกจากบ้าน ฝ่ารถราขวักไขว่จากผู้คน
ที่มาเที่ยวงานฤดูหนาวหน้าหมู่บ้าน
ใกล้จะถึงที่พักของเขา ฉันกดโทรศัพท์ รอจนสายหลุด
เขาไม่รับสาย คงหลับไปแล้ว
ฉันขับรถต่อไปจนถึงหน้าที่พัก จอดรถ
เดินดุ่มๆ ขึ้นไปที่ชั้นสอง เลี้ยวซ้าย และเลี้ยวซ้าย
หยุดอยู่หน้าห้องที่มีประตูสีเขียว
ฉันวางกล่องขนมเค้กไว้บนกล่องของขวัญ
มีถุงพลาสติกสีเหลืองอีกชั้นคุมอยู่ มัดปากถุงไว้
วางไว้ริมผนังหน้าประตู
ฉันแอบฟังเสียงในห้อง เงียบฉี่ มีแต่เสียงจากข้างห้อง
ฉันเดินจากมา แต่ก็เดินกลับไปอีกรอบ
เปลี่ยนใจ เอาถุงแขวนไว้ที่ลูกบิด แล้วเดินอมยิ้มไปที่รถ
ขับรถกลับบ้าน นอนห่มผ้าสองชั้นด้วยรอยยิ้ม

ตื่นเช้ามา นึกถึงเจ้าขนมเค้ก ตัวหนังสือหน้าเค้กที่เขียนไว้จะละลายหรือยังหนอ
ป่านนี้ แดดคงส่องจนร้อนแล้ว
น่าสงสารเจ้าขนมเค้ก ร้อนๆๆๆ
รีบเปิดประตูด้วย หนูจะละลายแล้วววววววววว

มาเถิด เติมรักให้เต็มลูกโป่ง ทำหัวใจเราให้พองใหญ่ เต็มหัวใจอย่างบอลลูน
... ล่องลอยไปกับความสุขล้นปรี่.....
......ความรักกระดุ๊กกระดิ๊กซ่า......